Keto News #2

Cukrzyca typu 1

Wstęp

Remisja w cukrzycy typu 1? Walka z czasem

Od kilku dobrych lat w środowisku naukowym obserwujemy spore zainteresowanie dietą LCHF i jej zastosowaniem w wielu różnych jednostkach metabolicznych. Dziś na warsztat weźmiemy cukrzycę typu 1.
Dostępna literatura wskazuje na użyteczność diety niskowęglowodanowej w regulacji gospodarki glukozowo-insulinowej, nagłych skoków glukozy i zmniejszenia incydentów groźnej dla życia hipoglikemii. Taki model żywienia w przypadku tej jednostki chorobowej wiąże się z koniecznością jego stosowania jako żywienie zwyczajowe. Dlatego też dieta LCHF wciąż budzi wiele kontrowersji, zważywszy na potencjalny szkodliwy wpływ zwiększonej podaży tłuszczu w diecie na zwiększenie ryzyka chorób kardiometabolicznych. Z pomocą przychodzi badanie opublikowane w czasopiśmie Diabetes & Metabolizm.

Cel

Naukowcy przyjrzeli się trzem różnym przypadkom remisji cukrzycy typu 1 tuż po wdrożeniu diety niskowęglowodanowej, w tym dwa przypadki całkowitej remisji (przypadek 1 i 2) oraz jeden przypadek remisji tymczasowej (przypadek 3).

Wyniki

U każdego z trzech pacjentów zastosowanie diety LCHF miało pozytywny wpływ na ilość krążącego peptydu-C, który jest wskaźnikiem funkcji wydzielniczych komórek B trzustki. Badacze wskazują, że dieta LCHF może być czynnikiem znacznie korzystnie wpływającym na oszczędzanie tychże komórek, co pozwala uniknąć negatywnych skutków cukrzycy typu 1 w przyszłości. Jednak najważniejszym aspektem wydaje się być CZAS, w którym zostanie wprowadzona. Im prędzej zastosujemy żywienie niskowęglowodanowe w przypadku diagnozy cukrzycy typu 1, tym lepsza prognoza. Badacze wyjaśniają to zjawiskiem, w którym przewlekła hiperglikemia nieodwracalnie upośledza czynność komórek beta trzustki.
Dieta niskowęglowodanowa wydaje się być bardzo skutecznym narzędziem w indukowaniu remisji u pacjentów z cukrzycą typu 1, co potwierdziło kolejne badanie. Niewykluczone jednak, że dieta LCHF może mieć niekorzystny wpływ na parametry lipidowe, szczególnie, jeśli uwzględnimy nieprawidłowe proporcje podaży kwasów tłuszczowych w diecie. Dlatego też warto stale kontrolować parametry lipidowe i dbać o prawidłową podaż niezbędnych nutrientów.

Opis przypadków

PRZYPADEK 1 – MĘŻCZYZNA 36 LAT

Jeden miesiąc po postawieniu diagnozy pacjent przechodzi na dietę LCHF z całkowitą podażą węglowodanów 50g/dzień. Już po 15 dniach od wdrożenia diety pacjent zupełnie odstawia insulinę. Po 4 latach stosowania diety LCHF:
– hemoglobina glikowana: 5.4 %
– cholesterol całkowity: 132 mg/dl
– cholesterol LDL: 51 mg/dl
– cholesterol HDL: 47 mg/dl
– triglicerydy: 75 mg/dl

PRZYPADEK 2 – MĘŻCZYZNA 40 LAT

Dwa miesiące po postawieniu diagnozy pacjent przechodzi na dietę LCHF z całkowitą podażą węglowodanów 50g/dzień. Całkowicie odstawił insulinę już wraz z rozpoczęciem diety.
Po 5 miesiącach stosowania diety LCHF:
– hemoglobina glikowana: 5.7 %
– cholesterol całkowity: 259 mg/dl
– cholesterol LDL: 164 mg/dl
– cholesterol HDL: 81 mg/dl
– triglicerydy: 77 mg/dl
Po ponad 2 latach:
– hemoglobina glikowana: 5.6 %

PRZYPADEK 3 – MĘŻCZYZNA 38 LAT

Dziewięć miesięcy po postawieniu diagnozy pacjent wdraża niskowęglowodanową dietę ketogeniczną z całkowitą podażą węglowodanów rzędu 20-30g/dzień. Odstawienie insuliny na 18 miesięcy. Po upływie tego czasu konieczne było ponowne jej włączenie ze względu na powracające incydenty hiperglikemii, jednak w stosunkowo małej dawce (0.17 vs 0.6) w porównaniu do standardowego leczenia cukrzycy typu 1.
Po 4 latach stosowania diety LCHF:
– hemoglobina glikowana: 4.6 %
– cholesterol całkowity: 301 mg/dl
– cholesterol LDL: 209 mg/dl
– cholesterol HDL: 79 mg/dl
– triglicerydy: 67 mg/dl

Odniesienia

Bouillet B, et al. A low-carbohydrate high-fat diet initiated promptly after diagnosis provides clinical remission in three patients with type 1 diabetes. Diabetes Metab (2019).